Alles gaat zoals verwacht en gehoopt. Gisteren op de 14de rond half 5 kreeg ik mijn gips. Gelukkig kon Laura, collega, me rijden  en bij staan. En nu denk je natuurlijk dat ik weer vooruit kan en snel; nu dat is even anders. De voet is erg gevoelig en pijnlijk maar we blijven rustig oefenen! Elke dag zal het beetje bij beetje vooruitgaan. mag absoluut niet klagen maar met het gips valt me ietsje tegen.

dit is mijn voet met het verband; dan eentje zonder verband en dan eentje met gips. Gaaf om te merken dat mensen mee leven en dat zie je aan de bezoekjes die vrienden brengen met lekker chocola, de bloemstukjes, bloemen, telefoontjes en mailtjes. In deze periode is het heel druk voor Cees; ik had me dat niet zo gerealiseert maar hij moet de dingen die ik anders doe ook opvangen en zijn werk erbij. Maar Cees doet het geweldig; erg zorgzaam en liefdevol. En de  jongens die helpen ook mee, prachtig om zo mee te maken.

De vakantie is begonnen vor de scholen en dus onze jongens zijn ook vrij. Allebei over naar het volgende schooljaar. Alle kinderen trouwens van Hebron hebben met heel veel succes hun schooljaar afgerond en gaan allemaal door naar de volgende groep. Geweldig blij zijn we hier mee. En nu vakantie vieren met een beetje werken en geld verdienen. Rayli werkt 2 dagen per week bij zijn stage van afgelopen jaar en Jayo mag een gezin helpen met het verven van hun "nieuwe" huis om volgende week te verhuizen. Dus helemaal geweldig!

Het echtpaar, Samuel en Galina, zijn hier alweer net iestje meer dan een maand. Ze hebben veel tijd op Hebron door gebracht en contact gemaakt met de kinderen. Ze woonden bij ons in het appartement en hopen nu as zaterdag, dus morgen, helemaal echt naar Hebron te verhuizen. Dit is best weer een mijlpaal in het gebeuren rondom Hebron. De tantes die er afgelopen jaar hebben gewoond zullen terug gaan naar landhuis Veeris en zullen bij springen waar nodig is maar S&G zullen vanaf zondag, als de kinderen terug komen van een weekendje logeren, de scepter gaan zwaaien bij de vier kids op Hebron. Wilt u voor hen bidden??!! Een zware taak maar ook eentje met heel veel vreugde!! Voor Jannet en Iris is het ook heel moeilijk om een stap terug te doen na een jaar intensief met de kinderen te zijn opgetrokken; maar toch is dit waar we voor gebeden en gehoopt hadden! Als het dan gebeurd kunnen we alleen maar heel dankbaar zijn voor deze ontwikkeling voor deze 4 kinderen!! We stellen gebed voor de komende tijd erg op prijs!!

Dan een nog geweldig dankpunt. Nog 4 nachten en dan mogen we Petra van Hato halen!!! Ze komt nu voor 4 weekjes vakantie. Geweldig!! We zien er erg naar uit en gaan van elkaar genieten!!

Vandaag een week geleden werd ik (Rommy)geopereerd aan mijn voet. Een knobbel is weggehaald en mijn teen recht gezet en daarvoor en wig van 4cm eruit gehaald aan bot. Alles is goed verlopen en afgelopen donderdag, ja, na 3 dagen was ik in de middag alweer thuis. Nu is er een tijd van herstel aangebroken. Veel rusten en voet omhoog zodat de zwelling afneemt en er as donderdag gips omheen mag. Dan kan het bot herstellen de volgende 6 weken. De pijn valt mee en ik ben blij dat het gebeurt is. Lang gewild, niet gedurft, geen tijd ervoor willen nemen. Maar nu…….voor mij de juiste timing!Dank voor jullie brieven, mailtjes, telefoontjes, bezoekjes en gebeden; het doet ons goed!liefs……c&r

Al bijna een maand lang weer thuis. Waarvan de 2 weken Nederland weer een herinnering zijn maar een hele goede. 'k Was ontzettend blij om kinderen en kleinkinderen te zien en zelfs bij hen te kunnen logeren. Een feest!!! Ook om familie te zien en bij hen te zijn en een feest van dankbaarheid mee te maken omdat mijn moeder dit jaar 84 jaar is geworden. Wat een zegen voor zo'n leeftijd maar bovenal dat ze zo gezond is om zoveel dingen dingen te mee te maken en te beleven.

Nu al bijna weer een maand thuis. Alles gaat weer zoals het bijna zou moeten gaan. Er is nu vakantie voor de kinderen en ze zijn allemaal over gegaan naar de volgende klas. Dat is goed nieuws en we zijn trots op hen dat het weer gelukt is.

mijn moeder.

Wat Hebron betrefd: er is een nieuw echtpaar gekomen die deze maand op Hebron gaat wonen en de jongste kinderen gaat begeleiden en opvoeden voor de komende jaren. Hoe het in de toekomst er precies uit gaat zien is natuurlijk onbekend maar zoals het nu lijkt zullen Samuel en Galina Rave voor de komende jaren de vier kinderen, Daniel, Sarah, Joey en Empsy onder hun hoede nemen en voor hen zorgen als een gezin! Ook hier is veel dankbaarheid omdat we ervaren dat de Heer zorgt en op Zijn tijd  er mensen komen en gaan die willen dienen in Zijn Koninkrijk!

Met de grote jongens bij ons gaat het goed. Raylison  wordt deze maand 18 jaar en  natuurlijk weet dan een ieder waar zijn hart vol van is…. dus is hij druk bezig met lessen en theorie om zo snel mogelijk het mooie papiertje dat rijbewijs heet, te halen. Jayo wordt 17 dit jaar en zal naar de 4 klas gaan van AGO en dat wordt een jaar van stage lopen. Afgelopen tijd heeft hij bij de bakker gewerkt 1 x per week in de nachturen. Was zwaar maar wel leuk! We hopen er op om daar een stage plek te krijgen. Verder geniet hij veel van koken  en heeft dinsdag de avond hier om voor ons een maaltijd klaar te maken en meestal met veel succes! even rusten en wat drinken hoort erbij om dat het altijd een "hete" klus is om in de keuken te staan!

Zo kan ik nog wel even door gaan met vertellen; afgelopen maand de laatste maandviering gehad die wederom heel gezellig was en waar we tot onze spijt weer afscheid moesten nemen van mensne die geliefd waren onder ons. Zoals onze 2 stagiaires Wilma en Ingelien. Altijd weer jammer om mensen terug te zien gaan waar je van bent gaan houden en zult gaan missen! Maar gelukkig ook een welkom aan Samuel en Galina. Ook Klaas en Sabien gaan terug naar Nederland. Ze waren geen vrijwilligers bij Hebron maar zijn wel heel belangrijk geweest voor de kinderen in dit afgelopen jaar als logeeradres en zij hebben hun gezelligheid gegeven aan leiding en kinderen! Dank lieve mensen!!

Dan nog zijn er nog veel meer dingen die we zouden willen delen en dus besef ik weer dat vaker de weblog zou moeten bij wekren en jullie deel moet laten zijn van ons leven….maar die kleine momenten van rust zijn soms gewoon even niet aanwezig! Misschien nu!.. Morgen ga ik voor 5 dagen rusten in het ziekenhuis!!hahaha. Eerst een operatie aan mijn voet waar een knobbel weg gehaald zal worden en de grote teen recht wordt gezet. Men zegt 5 dagen rust met verband, daarna gips erom en dan na een tijdje loopgips! Eindelijk zet ik de stap. Heb het al lang gewilt maar nooit de tijd en de rust gevonden om het werkelijk te laten doen. Maar nu wil ik er voor gaan en de stap wagen. Ik heb rust en zie er bijna naar uit!! Ik hoop na een weekje weer thuis te zijn en te kunnen vertellen hoe het allemaal is gegaan. Ayo tur hende! E bon siman!

Nog  twee uurtjes en dan vlieg ik weer even naar Nederland. Nuja, even!! wel alleen!! Cees blijft hier met de jongens!

Maar nog even vertellen dat we een prachtige maandviering hebben gehad. Met veel leuke gesprekken, een leuk spel (soort trefbal) een vertelling vanuit David en Goliath vertelt over een ja-, nee- en twijfel gevoel!! Ook hadden we daar leuke sketjes van om duidelijk te maken wat het ja-, nee- en twijfel gevoel is. leuk om te zien dat ieder het begreep. Hier een foto van nee-gevoel. Twee mensen waren toch even te zwaar voor 1 stoel!! En Daniel heeft een prachtige rap voor ons gedaan. Nu nog 1 keer dit schooljaar een viering: op 24 juni en dan is het vakantie;  kijken wanneer er weer een viering komt!!

Ook hebben we afscheid genomen van Marieke die hier bijna 2 jaar is geweest en mzich volledig ingezet heeft voor de zorg van de kinderen. En fam. Koole gaat ook terug naar Nederland. Een van hun pleegkinderen heeft nu een plekje  op Hebron gekregen! Empsy is zijn naam en daar zullen we zeker nog wel eens iets over vertellen!

Gisteren naar de Vloot dagen geweest en daar van alles gezien!!

Het was dit weekend dus feest in Willemstad!!! nu nog even een foto van Jayo in de keuken want dat doet hij goed en dus kan ik met een gerust hart vertrekken…. want de mannen kunnen echt wel hun eigen potje koken!!

en nog deze mooie foto gemaakt op de maandviering; deze geeft aan hoe we allemaal, welke huidskleur we ook hebben geliefd zijn bij de Hemelse Vader en hoe we elkaar helpen en waarderen hier op het eiland; tenminste de intentie is er zeker!!! Soms lukt het niet helemaal, maar toch……

Nog  twee uurtjes en dan vlieg ik weer even naar Nederland. Nuja, even!! wel alleen!! Cees blijft hier met de jongens!

Maar nog even vertellen dat we een prachtige maandviering hebben gehad. Met veel leuke gesprekken, een leuk spel (soort trefbal) een vertelling vanuit David en Goliath vertelt over een ja-, nee- en twijfel gevoel!! Ook hadden we daar leuke sketjes van om duidelijk te maken wat het ja-, nee- en twijfel gevoel is. leuk om te zien dat ieder het begreep. Hier een foto van nee-gevoel. Twee mensen waren toch even te zwaar voor 1 stoel!! En Daniel heeft een prachtige rap voor ons gedaan. Nu nog 1 keer dit schooljaar een viering: op 24 juni en dan is het vakantie;  kijken wanneer er weer een viering komt!!

Ook hebben we afscheid genomen van Marieke die hier bijna 2 jaar is geweest en mzich volledig ingezet heeft voor de zorg van de kinderen. En fam. Koole gaat ook terug naar Nederland. Een van hun pleegkinderen heeft nu een plekje  op Hebron gekregen! Empsy is zijn naam en daar zullen we zeker nog wel eens iets over vertellen!

Gisteren naar de Vloot dagen geweest en daar van alles gezien!!

Het was dit weekend dus feest in Willemstad!!! nu nog even een foto van Jayo in de keuken want dat doet hij goed en dus kan ik met een gerust hart vertrekken…. want de mannen kunnen echt wel hun eigen potje koken!!

en nog deze mooie foto gemaakt op de maandviering; deze geeft aan hoe we allemaal, welke huidskleur we ook hebben geliefd zijn bij de Hemelse Vader en hoe we elkaar helpen en waarderen hier op het eiland; tenminste de intentie is er zeker!!! Soms lukt het niet helemaal, maar toch……

Eindelijk is het dan zo ver….. op 25 november  kregen we het kado aangeboden door collega's en nu was daar de dag om te gaan rijden; op zaterdag 7 mei. De jongens gingen een dagje naar K&S, dus geen excuses meer voor ons. De vorige dag had het gehoosd dus veel plassen en modderpoelen in de mundi met normaal zandwegen. Dit had zijn voordelen qua stof en geen stuivend zand maar gaf nu wel slipgevaar en veel opspattend water en modder. Geweldig leuk! Voor een ieder een aanrader als je naar het eiland komt om dit te doen…. je komt op plekjes waar je normaal niet zo vlug rijdt!

Hier stonden we op een plek met dusdanige hoogte dat we het hele eiland konden over zien. Leuk als je dan de plekken ook echt herkent en weet waar dingen zijn. ondertussen zo'n 3 uur buiten geweest en  je raadt het al: heel stevig verbrandt!!!! Ja, dat komt er van als je vergeet jezelf in te smeren!!

Nog een paar foto's van de St Jorisbaai. Daar wordt vaak gesurfd en zelfs wedstrijden gehouden waar mensen van vele landen naar toe komen. Meestal waait het daar perfect behalve de laatse keer met surfwedstrijden niet. Jammer maar men vermaakte zich prima!!!

Het gaat verder goed in Huize van Harten. De jongens voelen zich volgens ons steeds meer thuis en daar zijn we heel blij mee. Afgelopen week heeft Jayo gekookt en Raylison hem geholpen toen hij thuis kwam: helemaal uit zich zelf. Zo nu en dan wordt er gebakken door Jayo en de vrijdagnacht gaat hij naar de bakkerij om te helpen met broden te bakken. Als hij thuis komt kun je aan zijn kleren zien dat er hard gewerkt is. Raylison nadert het einde van zijn stageperiode van dit schooljaar; dus weer op zoek naar een stageplek voor volgend schooljaar. Wat zal het worden??

Cees vindt zijn werk een uitdaging en boekt resultaten wat natuurlijk erg leuk en motiverend is. Zijn begroting voor komend jaar is goed gekeurd dus dat was een opluchting voor hem. En ik blijf mijn werk doen bij Hebron. Eventjes iets minder druk omdat Douwe zaken overneemt; dat was even wennen maar ook wel lekker. Op 22 mei hoop ik weer even naar Nederland te komen. Een kadootje van mijn moeder en kan ik weer even bij de (klein)kinderen en familie zijn; ben er voor Noaly's verjaardag. Wat leuk!!!!!! en een familie dag in petto en daar kan ik ook bij zijn. Dus een paar feestweken voor mij. De vorige keer ging het zo goed, de mannen redden het prima zonder mij!!! Wie weet tot gauw!! Ayo.

Afgelopen zaterdag zijn we met elkaar naar het strand geweest. Eerst naar Deltje op Westpunt om zijn fiets te brengen en zijn laatste kleding te geven welke nog op Hebron lag. Toen we zeiden dat we gingen zwemmen op Playa Kalki wilde hij dolgraag mee. Gezellig dus; want Malaika ging ook mee, zij logeerde bij ons en Jason hebben we ook op gehaald van Veeris samen met Raylison die daar logeerde. De auto vol….maar gezellig!!!! daar aangekomen zagen we t Marieke met Daniel al en toen we goed en wel in het water lagen, kwamen er nog meer bekenden……dus een gezellig samen zijn met een paar leuke foto's.

Voor ons een weekend met veel gezellige dingen en weinig tijd om een dutje te doen wat je eigenlijk op zondag wel heel lekker vindt. We kregen bezoek: ook bere gezellig!! Vrienden kwamen  gewoon lekker even kletsen, huun kinderen houden van playmobiel en ondertussen ook even kijken of het dripsysteem wat Matthias had aangelegd in onze tuin, goed werkte….op de meeste plekken ging het goed, op andere plekken stroomde het water een beetje te overvloedig dus een ander dopje erop en soms bleef het water lopen wat betekende dat er vuil in het grondwater kwam dus moest er een filter tussen om vuil niet door de slang en kleine dopjes te krijgen. Dat is nu allemaal gedaan en de afgelopen dagen heeft het perfect gewerkt!!! Bedankt Matthias en Anne; klasse! En dat betekent dat wij niet meer om de dag de planten met slang water hoeven te geven maar alles op een tijdklok staat en spontaan smorgens om 6 uur de planten water krijgen en twaalf uur later weer voor een 15 min. Wat een genot!!!

Maandag avond is de avond voor ons team. De ene avond een studie en de andere avond bidden we met elkaar voor het werk, het eiland en de kinderen en wat nog meer nodig is. Afgelopen maandag was ietsje speciaal: 4 mensen uit het team hadden hun ID-kaart (sedula)ontvangen…….sommigen nadat ze al anderhalf jaar op het eiland zijn!! Een prestatie dus en wij genoten van een heerlijk stukje taart!!!

Er zijn al twee weken voor bij en het gaat goed met Deltje!!! Op 22 maart werd hij 11 jaar en dat heeft hij heerlijk rustig op Hebron gevierd. Daar genoot Deltje van om in het kleine "gezin" een feestje te vieren. Een ontbijtje op bed, een kleine bolo en eten wat hij lekker vond. En dan natuurlijk de vraag hoeveel nachtjes er nog komen tot het grote feest op Westpunt bij mama en papa thuis zou zijn. Want daarna zou Deltje niet meer terug komen om op Hebron te wonen.  Na de maandviering is Deltje samen met mama naar huis gebracht en wat was dxe0t spannend maar ook zoooo geweldig!

En op 27 maart hebben we het prachtige feest gevierd! We voelden ons allemaal heel welkom maar speciaal Deltje omdat er voor hem op de deur van slaapkamer  "welkom Deltje" stond.  De deur van zijn slaapkamer bleef nog even op slot om die verrassing voor hem tot het laatst te bewaren. Steeds kwam hij even langs om door het sleutelgat te kijken maar hij zag niets. Wel aan de raamkant waren de heldere blauwe gordijnen te zien….helemaal nieuw!!!

We hebben met elkaar spelletjes gedaan, allerlei lekkere hapjes uitgedeeld en gegeten en heerlijke punch gedronken die Deltjes pleegvader had gemaakt… echt heerlijk! Daarna mocht Deltje de pixf1ata  kapot slaan. deze was in de vrom van de auto….dezelfde die ook op zijn muur in de slaapkamer is getekent door Wilma samen met Laura. Het koste hem veel moeite maar het lukte hem; met heel veel aanmoediging van papa en Deltjes hele grote lach!! En daarna hebben we gezongen de taart aangesneden en ja, toen was het tijd om de kamer open te maken! wat een pracht!! Deltje glom en lachte van oor tot oor. Zijn eigen slaapkamer bij papa en mama thuis. Volop genieten!!!

En nu zijn we afgelopen zondag al even wezen kijken en Deltje zijn fiets gebracht. Hij woont er nu al 2 weken en het gaat goed. Wat een geweldige mijlpaal om zo iets werkelijkheid te zien worden.   Een kind dat terug gaat naar zijn moeder om bij haar te wonen. Liefde van haar te ontvangen en bij haar zijn. Daar kan surrogaat liefde nooit tegen op!!! We blijven wekelijks in contact houden met het gezin en gelukkig is het vervoer van huis naar school is nu ook goed geregeld. Thanks Laura!!! We zijn enorm bankbaar dat we dit met elkaar konden bereiken. PTL                

Daar zijn we weer! Elke keer als ik iets geschreven heb, bedenk ik dat het veel beter is om steeds een paar kleine stukjes te schrijven met de dingen die gebeurd zijn dan weer een heel verhaal met te veel gebeurtenissen. Dan besef je ineens weer dat er toch heel wat dingen gebeuren die je eigenlijk zou willen delen maar dan wordt het weer een lang verhaal!! Dus beperk ik me ook deze keer weer tot een paar dingen die gebeurd zijn.  

Is de verandering opgevallen op deze site???????

Ook hier wordt het leven soms even goed geschud. Zo kregen we het bericht dat  een van onze Curaxe7oase medewerkster  plotseling was overleden. Ze was in Colombia voor een knieoperatie, welke goed was verlopen. Maar na een week kwamen er lichamelijk rare klachten en is ze binnen een paar dagen overleden. Wat een vreselijk naar bericht en zo onwezelijk. Nooit meer zal ze in ons midden zijn met haar lach, haar  lied, haar gedichten en bemoedigende woorden.

De afscheidsdienst was overwegend katholiek; maar tante Iris was een oprecht kind van God. En dat vertelde ze aan ieder die het wilde horen. Vooral door haar liederen en gedichten die voordroeg tijdens onze maandvieringen. Wij vonden het een eer om ook iets te mogen zeggen in de dienst naast alle gebruiken die in die kerk gewoon waren.

Raylison  speelde een paar liederen samen met Andreas; liederen die Iris vaak zong en prachtig vond. Cees mocht woorden uit het Woord delen en waar het eigenlijk in het leven omdraait: Jezus Christus! was ook Iris haar Heiland en Verlosser. En ik heb iets voorgelezen uit het "Handbook of life" en waar we allen tante Iris in konden herkennen omdat zij leefde voor een ander; zorgde voor anderen, uitdeelde aan anderen en haar leven deelde met anderen. Voor haar man, kinderen en kleinkinderen die achter blijven is het verlies heel moeilijk maar ook zij weten waar Iris is en dat geeft troost. En na het officiele gebeuren werd deze foto van "onze" mannen gemaakt. Wat zijn we trots met zulke prachtig kerels!!!

Alweer 3 weken thuis. En nog steeds heb ik zo nu en dan weer even heimwee naar de (klein)kinderen. Het was geweldig maar toch ook weer zo dubbel dat het weer erg fijn is om thuis te zijn. Nu weer in de running!! Gisteren hebben we  Erica en Jannita weer naar Hato gebracht. Zij waren hier een goede week en we heben genoten van hun aanwezigheid. Gelukkig hadden ze wat tijd om ook met z'n drieen er even een paar keer op uit te kunnen. Jammer dat het weer iets minder was maar goed(regen), desalniettemin waren het hele goede dagen. Vooral om hun bediening onder de vrouwen te doen: te versterken, te bemoedigen en met vrouwen uit de gevangenis te bidden en hen te ondersteunen. Gaaf  en geweldig werk!!!

Hier gaat het goed. We zullen nu ook iets meer vertellen wat er de afgelopen maanden is gebeurd rondom Hebron. Er is per 2011 een nieuw echtpaar uit Nederland gekomen, Douwe en Stijnie Slot. Zij zijn door het bestuur van Hebron gevraagt om hier op het eiland sponsoring te vinden om een nieuwe fase in te gaan rondom Hebron. Het bestuur wil graag weer meer kinderen een plek geven  en zal daarvoor meer sponsoring binnen moeten komen om dit te verwezelijken. Vanuit de officiele kringen van het eiland zal er weinig binnen komen maar we hopen dat dit allemaal meer resultaat zal en kan hebben door het werk wat dit echtpaar gaat doen. Omdat Cees een nieuwe baan heeft bij SMZH( stichting maatschappelijke zorg en herstel) heeft het bestuur gezegt dat ik dan de coxf6rdinatie van de gezinshuizen op me zou kunnen nemen. Daar heb ik in de eerste instantie positief op gereageert maar kom nu eigenljk tot ontdekking dat Douwe niet alleen voor sponsoring en nieuwbouw is gekomen maar heel veel andere dingen overneemt en dat voor mij even een ander licht laat schijnen op het werk hier op Curacao en op Hebron. Dit gaf voor mij de afgelopen weken wat spanning; de komende week zullen we een gesprek met het bestuur hebben en hoop ik dat daar iets meer opheldering komt. En dan komt voor mij de vraag wat ik dan verder ga doen. Natuurlijk ligt mijn roeping bij de kinderen en zo, dat zij het goed hebben. Daar zal ik zeker aan blijven werken, samen met het team. Maar hoe? daar hoop ik jullie verder over te vertellen in een volgend stukje!! gebed voor het gesprek met bestuur en wat in de toekomst te doen, stellen we zeer op prijs!!!

Even een paar geweldige leuke foto's van de maandviering die we op 25 februari hielden. Het thema was "feest", en dat hebben we ook met elkaar beleeft. Een geweldig estafette spel met feestartikelen aan, een verhaal van een feestmaal en daarna hadden we zelf een feestmaal: pannenkoeken met een prutje, stroop, suiker en andere lekkernijen!!Smullen dus!!!!! En daarna de verjaardag van Malaika en Solaika gevierd!! Cees vraagt een zegen  voor hun nieuwe levensjaar!!

Gisteren de verjaardag van Jannet met elkaar gevierd op Hebron. Want dat is haar thuis al zeker de laatste 7 maanden. Zij woont op Hebron met 4 kinderen en wisselend Iris of Marieke. Dus vandaar het feest daar. Het was bere gezellig: dus even foto's van haar en de jongens..